کانون جوانان هلال احمر انزلی _شاخه آزاد

mahdi1952 — Thu, 23 Oct 2008 09:26:18 GMT

یبغیثفذااسصربثلضث

mahdi1952 — Tue, 25 Sep 2007 13:47:18 GMT

سلام

عهغفعثقثقص۵ق۴ف

mahdi1952 — Mon, 24 Sep 2007 14:44:47 GMT

هيچ وقت از دوست داشتن انصراف نده...

حتي اگر کسي بهت دروغ گفت..

بازم بهش فرصت بده..

عشق رو تجربه کن حتي اگر توش شکست بخوري..

اينو بدون اگر کسي وارد زندگيت شد و گذاشت و رفت علاوه بر اينکه يه خاطره بر جاي مي ذاره مي تونه يه تجربه هم بر جاي بذاره....

پس سعي کن خاطره هاي خوب و تجربه هاي مفيد رو به خاطر بسپاري...

مي شه بعضي هارو مثل اشک از چشمات بندازي..

اما نميتوني جلوي اشکي رو بگيري که با رفتن بعضي ها از چشمات جاري مي شه

mahdi1952 — Sun, 21 Jan 2007 19:59:22 GMT

به کجا چنین شتابان
گون از نسیم پرسید
دل من گرفته زینجا
ز غبار این بیابان
هوس سفر نداری؟ به کجا چنین شتابان
گون از نسیم پرسید
دل من گرفته زینجا
ز غبار این بیابان
هوس سفر نداری؟

همه آرزویم اما … چه کنم که بسته پایم
چه کنم که بسته پایم
به کجا چنین شتابان؟
به هر آن کجا که باشد،بجز این سرا، سرایم
سفرت به خیر اما
تو و دوستی خدا را
چو از این کویر وحشت، به سلامتی گذشتی
به شکوفه ها به باران
برسان سلام ما را
برسان سلام ما را
برسان سلام ما را
سلام ما را…

گل و بلبل

mahdi1952 — Mon, 08 Jan 2007 20:31:18 GMT

در گلستانی ، هنگام خزان

رهگذر بود یکی تازه جوان

صورتش زیبا ، قامت موزون

چهره اش غمزده از سوز درون

دیدگان دوخته بر جنگل و کوه ،

دلش افسرده ز فرط اندوه

با چمن درد دل آغاز نمود

این چنین لب به سخن باز نمود :

گفت : آن دلبر بی مهر و وفا

دوش می گفت به جمع رفقا :

" در فلان جشن ، به دامان چمن

هر که خواهد که برقصد با من

از برایم ، شده گر از دل سنگ

کند آماده گلی سرخ و قشنگ !"

چه کنم من که در این دشت و دمن

گل سرخی نبود ، وای به من !

در همانجا به سر شاخه ی بید

بلبی حرف جوان را بشنید

دید بیچاره گرفتار غم است ،

سخت افسرده ز رنج و الم است

گفت باید دل او شاد کنم ،

روحش از قید غم آزاد کنم .

رفت تا بادیه ها پیماید ،

گل سرخی به کف آرد شاید !

جستجو کرد فراوان و چه سود ،

که گل سرخ در آن فصل نبود

هیچ گل در همه گلزار ندید

جز یکی گلبن گلبرگ سپید

گفت ای مونس جان ، یار قشنگ !

گل سرخی ز تو خواهم خون رنگ

هر چه بایست ، کنم تسلیمت

بهترین نغمه کنم تقدیمت

گفت : " ای راحت دل ، ای بلبل !

آنچنانی که تو می خواهی گل ،
قیمتش سخت گران خواهد بود

راستش قیمت جان خواهد بود "

بلبلک کامده بود آنهمه راه ،

بود از محنت عاشق آگاه ،

گفت : " بر خیز که جان خواهم داد

شرف عشق نشان خواهم داد "

گفت گل : " سینه به خارم بفشار

تا خلد در دل پر خون تو خار

از دلت خون چو بر این برگ چکید

گل سرخی شود این برگ سپید

.....

بلبلک سینه ی خود کرد سپر

رفت سر مست در آغوش خطر

خار آن گل همه تیز و خونریز ،
رفت اندر دل او خاری تیز

سینه را داد بر آن خار فشار

خون دل کرد بر آن شاخه نثار

برگ گل سرخ شد از خون دلش

مهر بود ، آری در آب و گلش

شد سحر بلبل بی برگ و نوا

دگر از درد نمی کرد صدا

جان به لب ، سینه و دل چاک زده

بال و پر بر خس و خاشاک زده

گل به کف ، در گل و خون غلط زنان

سوی ماوای جوان گشت روان

عاشق زار ، در اندیشه ی یار

بود تا صبح همانجا بیدار

بلبل افتاد به پایش جان داد

گل بدان سوخته ی حیران داد

سوخت بسیار دلش از غم او

ساعتی داشت به جان ماتم او

بوسه اش داد و وداعی به نگاه

کرد و برداشت گل ، افتاد به راه

دلش آشفته بد از بیم و امید

رفت تا بر در دلدار رسید ،

بنمودش چو گل خوشبو را

دخترک کرد ورانداز او را

قد و بالای جوان را نگریست

گفت : " افسوس ، پزت عالی نیست !

گرچه دم می زنی از مهر و وفا

جامه ات نیست ولی در خور ما ! "

پشت پا بر دل آن غمزده زد

خنده بر عاشق ماتمزده زد ،

طعنه ها بود به هر لبخندش ،

کرد پر پر گل و دور افکندش !

وای از عاشقی و بخت سیاه

آه از دست پری رویان .... آه !

فریدون مشیری

عاقبت

mahdi1952 — Fri, 05 Jan 2007 21:08:18 GMT

mahdi1952 — Fri, 22 Dec 2006 21:47:35 GMT

به تو می اندیشم به تو کز عاطفه و عشق پری ...
به تو ای ابر سپید مرغ هما

ای زمزمه ی رود روان

به تو می اندیشم نخل ستبر

به تو که مهر و وفایت همه از جنس بقاست

به تو ای ساغر تطهیر و ظهور

به تمام غم و اندوه دلت ای مادر

به تو و چشم و دل بیدارت

به صدای تپش شرم و حیا

از پس پرده ی کردار و نگاه

ای قامت سر سخت شهود

به تو در خاطره ی سبز بهاری

و صدای پر مرغان هوایی

به تو می اندیشم

به همان لحظه احساس سپید

به تو ای ترجمه ی صبح امید

به تو و شوق رهایی و تو که صفحه ی تقدیر دلم را ورقی تازه زدی

ای نوای پر نور ای صلح و صفا شهد و شفا

به تو و هدیه چشمان سیاهت عشق بستم

تا بدانی که فقط من به تو می اندیشم ...

حال من

mahdi1952 — Fri, 15 Dec 2006 21:10:23 GMT

مثل تموم عالم حال منم خرابه خرابه ...

مثل تموم مردم وقتها منم تو خوابه تو خوابه ...

سنگ صبورم اينجاست طاقت غم نداره نداره...

طاقت اين که پيشش گريه کنم نداره نداره..

حالی واسم نمونده دنيا برام سرابه

داد می زنم که ساقی ميخونه بی شرابه

يادی نکردی از من رسم رفاقت اينه

اشکی برام نريختی عشق و صداقت اينه

دشمن رها دورم درد و دلم زياده

جاده بجز جدائی هيچی به من نداده

گذران

mahdi1952 — Fri, 01 Dec 2006 14:15:18 GMT

گذران

تا به کی باید رفت

از دياری به دياری ديگر

نتوانم، نتوانم جستن

هر زمان عشقی و ياری دیگر

کاش ما آن دو پرستو بودیم

که همه عمر سفر می کردیم

از بهاری به بهار دیگر

آه، اکنون ديریست

که فرو ریخته در من، گوئی،

تيره آواری از ابر گران

چو می آميزم، با بوسهء تو

روی لبهایم، می پندارم

می سپارد جان عطری گذران

آنچنان آلوده ست

عشق غمناکم با بیم زوال

که همه زندگیم می لرزد

چون ترا می نگرم

مثل اینست که از پنجره ای

تکدرختم را، سرشار از برگ،

در تب زرد خزان می نگرم

مثل اینست که تصویری را

روی جریان های مغشوش آب روان می نگرم

شب و روز

شب و روز

شب و روز

بگذار که فراموش کنم.

تو چه هستی ، جز یک لحظه، یک لحظه که چشمان

مرا

می گشاید در

برهوت آگاهی ؟

بگذار

 که فراموش کنم.                    فروغ فرخزاد

شب و ستاره

mahdi1952 — Mon, 27 Nov 2006 22:20:18 GMT