حال من 

مثل تموم عالم حال منم خرابه خرابه ...

مثل تموم مردم وقتها منم تو خوابه تو خوابه ...

سنگ صبورم اينجاست طاقت غم نداره نداره...

طاقت اين که پيشش گريه کنم نداره نداره..

حالی واسم نمونده دنيا برام سرابه

داد می زنم که ساقی ميخونه بی شرابه

يادی نکردی از من رسم رفاقت اينه

اشکی برام نريختی عشق و صداقت اينه

دشمن رها دورم درد و دلم زياده

جاده بجز جدائی هيچی به من نداده

گذران 

گذران

تا به کی باید رفت 

از دياری به دياری ديگر

نتوانم، نتوانم جستن

هر زمان عشقی و ياری دیگر

کاش ما آن دو پرستو بودیم

که همه عمر سفر می کردیم

از بهاری به بهار دیگر

آه، اکنون ديریست 

که فرو ریخته در من، گوئی،

تيره آواری از ابر گران

چو می آميزم، با بوسهء تو

روی لبهایم، می پندارم

می سپارد جان عطری گذران

آنچنان آلوده ست 

عشق غمناکم با بیم زوال

که همه زندگیم می لرزد

چون ترا می نگرم

مثل اینست که از پنجره ای

تکدرختم را، سرشار از برگ،

در تب زرد خزان می نگرم

مثل اینست که تصویری را

روی جریان های مغشوش آب روان می نگرم

شب و روز

شب و روز

شب و روز

بگذار که فراموش کنم.

تو چه هستی ، جز یک لحظه، یک لحظه که چشمان

مرا

می گشاید در

برهوت آگاهی ؟

بگذار

 که فراموش کنم.                    فروغ فرخزاد

شب و ستاره 

دل تنگ 

بردی از یادم 

بوی تو 

دل از فراق رويت از غم رها نگردد

                    جان از پي تو گشتن ديگر جدا نگردد

تا بوي تو نيايد اين دل سخن نگويد

                         تاخنده ات نبيند مهرش وفا نگردد

راه دراز عشقت طي گشته در طلوعم

                  عشق تو گر چنين است دردم دوا نگردد

راز تو گر بدانم سويت زبانه گيرم

                     گر اشك خود ببينم عشقم صفا نگردد

اي گل بيا دوباره نقشي دگر بگيريم

                             شايد اگر نيايي نقشم نما نگردد

يارم بيا گلي شو در بوستان عشقم

                         شعرم بدون رويت پر محتوا نگردد

یک داستان کوتاه 

درمطب دکتربه شدت به صدا در آمددکتر گفت:در را شکستی!بیا تو در باز شد ودخترکوچولوی نه ساله ای که خیلی پریشان بود به طرف دکتر دوید:آقای دکتر!مادرم!و در حالی که نفس نفس می زد ادامه داد:التماس میکنم با من بیایید!مادرم خیلی مریض است.دکتر گفت باید مادرت را اینجا بیاوری،من برای ویزیت به خانه ی کسی نمی روم. دختر گفت:ولی دکتر ، من نمی توانم. اگر شما نیاییداو میمیرد و اشک از چشمانش سرازیر شد. دل دکتر به رحم آمد و تصمیم گرفت همراه اوبرود.دختر دکتر را به طرف خانه راهنمایی کرد جایی که مادر بیمارش در رختخواب افتاده بود. دکتر شروع کرد به معاینه و توانست با آمپول وقرص تب او را پایین بیاورد ونجاتش دهد.او تمام شب بر بالین زن ماند،تا صبح که علایم بهبودی دراو دیده شد. زن به سختی چشمانش را باز کرد و از دکتر به خاطر کاری که کرده بود تشکر کرد. دکتر به او گفت :باید از دخترت تشکر کنی. اگر او نبودحتما می مردی!

مادر با تعجب گفت:ولی دکتر، دخترم شش ساله که بود بیماری لاعلاجی گرفت والان سه سالی می شود که از دنیا رفته!و به عکس بالای تختش اشاره کرد.

پاهای دکتر از دیدن عکس روی دیوار سست شد.این همان دختر بود!

                                                              یک فرشته کوچک و زیبا......!!!!

بهار را باور کن...

باز کن پنجره ها را که نسیم

روز میلاد اقاقی ها را جشن می گیرد

 و بهار

 روی هر شاخه کنار هر برگ

                                 شمع روشن کرده ست

حالیا معجزه ی باران را باور کن

                  و سخاوت را در چشم چمن زار ببین

و محبت را در روح نسیم

                         که در این کوچه تنگ

                                         با همین دست تهی

روز میلاد اقاقی ها را جشن می گیرد!

                           خاک،جان یافته است

                                            تو چرا سنگ شدی؟

تو چرا این همه دلتنگ شدی؟

                            باز کن پنجره ها را

                             و بهاران را

                                          باور کن!

فريدون مشيری

اخرين نوشته ها

مطالب جالب و اموزشي در ديگر وبسايت ها